12-1

Ardżuna zapytał: Kto jest uważany za doskonalszego – ten, kto zawsze należycie Ci służy z oddaniem, czy ten, kto wielbi niewyjawione, wieczne?

Wyjaśnienie: W tym wersecie Ardżuna chce ustalić, kto jest uważany za doskonalszego praktykującego duchową dyscyplinę spośród dwóch dróg do urzeczywistnienia Boga – albo służba Bogu jako uosobionej istocie, albo kult niewyjawionego, bezforemnego Absolutu. Pyta on, który z tych wielbicieli jest lepiej ugruntowany w praktyce duchowej.

12-2

Najwyższy Pan rzekł: Ci, którzy kierują swój umysł ku Mojej osobistej formie i zawsze Mi służą z wielką i transcendentną wiarą, w Moich oczach są najdoskonalsi.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna odpowiada, że ci, którzy z najszczerszą wiarą skierowali swój umysł ku Jego osobistej formie i zawsze Mu służą, w Jego oczach są najdoskonalsi. Tutaj nacisk kładziony jest na budowanie osobistej relacji z Bogiem i służbę z miłością i oddaniem.

12-3

Lecz ci, którzy w pełni służą niewyrażonemu, niepojętemu, wszechobecnemu, niewyobrażalnemu, niezmiennemu, nieruchomemu i wiecznemu – bezosobowemu zrozumieniu Boskości.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna zaczyna odpowiadać o tych, którzy czczą niewyrażony, bezosobowy aspekt Boskości. Opisuje tę drogę, podkreślając, że obejmuje ona służbę niewyrażonemu, które jest poza postrzeganiem zmysłowym, wszechobecne, niewyobrażalne, niezmienne, nieruchome i wieczne.

12-4

Równoważąc wszystkie zmysły, będąc jednakowo nastawionym we wszystkich sytuacjach i działając na rzecz wszystkich istot, ostatecznie Mnie osiągają.

Wyjaśnienie: Kontynuując odpowiedź o czcicielach niewyrażonego, Kryszna wskazuje, że ci, którzy są w stanie zrównoważyć wszystkie swoje zmysły, zachować równe traktowanie we wszystkich sytuacjach i działają na rzecz wszystkich istot, ostatecznie również osiągają Jego. Ta droga wymaga wysokiego poziomu samodyscypliny i wewnętrznego spokoju.

12-5

Tym, których umysły przywiązały się do bezosobowego, niewyrażonego aspektu Boskości, trudniej jest odnieść sukces, ponieważ wcielonym istotom trudno jest osiągnąć cel, podążając tą drogą.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna wyjaśnia, że tym, którzy przywiązali się do bezosobowego, niewyrażonego aspektu Boskości, znacznie trudniej jest iść naprzód na ścieżce duchowej, ponieważ wcielonym istotom trudno jest osiągnąć to bezosobowe, niewyrażone zrozumienie Absolutu.

12-6

Lecz ci, którzy służą Mi, oddając Mi wszystkie swoje działania, z niezachwianą wiarą angażując się w służbę duchową, zawsze medytując o Mnie i kierując ku Mnie swój umysł.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna ponownie zwraca się do tych, którzy służą Mu jako uosobionemu Bogu. Podkreśla, że ci, którzy oddają Mu wszystkie swoje działania, z niezachwianą wiarą angażują się w służbę duchową, zawsze medytują o Nim i kierują ku Niemu swój umysł, podążają łatwiejszą drogą.

12-7

Ich, o Ardżuno, Ja szybko wybawiam z oceanu narodzin i śmierci.

Wyjaśnienie: Kryszna obiecuje, że tych, którzy poświęcili Mu wszystkie swoje działania i z niezachwianą wiarą angażują się w służbę duchową, zawsze medytując o Nim i kierując ku Niemu swój umysł, On szybko wybawi z oceanu narodzin i śmierci, tj. od cierpień materialnej egzystencji i cyklu reinkarnacji.

12-8

Po prostu zwróć swój umysł ku Mnie, Najwyższej Boskiej Istocie, i zanurz cały swój rozum we Mnie. W ten sposób zawsze będziesz we Mnie przebywać, co do tego nie ma wątpliwości.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna ponownie podkreśla, jak ważne jest, aby skierować swój umysł ku Niemu i zanurzyć w Nim swój rozum, ponieważ czyniąc to, człowiek zawsze będzie żył w Bogu. Kryszna obiecuje, że ci, którzy są do tego zdolni, zawsze będą w Nim żyć i co do tego nie ma żadnych wątpliwości.

12-9

Mój drogi Ardżuno, zdobywco bogactw, jeśli nie jesteś w stanie skierować swojego umysłu ku Mnie bez rozpraszania się, to przestrzegaj zasad regulujących praktykę duchową. W ten sposób rozwijaj w sobie pragnienie osiągnięcia Mnie.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna proponuje alternatywę dla tych, którzy nie są w stanie od razu całkowicie skierować swojego umysłu ku Niemu. Tą alternatywą jest przestrzeganie zasad regulujących praktykę duchową, aby stopniowo rozwijać w sobie pragnienie osiągnięcia Boga. Ta praktyka obejmuje regularne modlitwy, rytuały i inne ćwiczenia duchowe.

12-10

Jeśli nie jesteś w stanie przestrzegać zasad praktyki duchowej, to staraj się pracować dla Mnie. Ponieważ będziesz pracował dla Mnie, osiągniesz doskonałość.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna proponuje kolejną alternatywę – jeśli człowiek nie jest w stanie przestrzegać zasad praktyki duchowej, powinien starać się pracować dla Boga. Oznacza to wykonywanie swoich codziennych obowiązków z myślą o Bogu i poświęcanie Mu swojej pracy, ponieważ poświęcając swoją pracę Bogu, człowiek może osiągnąć duchową doskonałość. W ten sposób, nawet nie przestrzegając surowych rytuałów, człowiek może osiągnąć duchową doskonałość.

12-11

Jednakże, jeśli nie jesteś w stanie pracować, będąc świadomym Mnie, to staraj się zrezygnować z owoców całej swojej pracy i bądź samowystarczalny.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna udziela kolejnej rady – jeśli człowiek nie jest w stanie pracować, będąc świadomym Boga, to powinien starać się zrezygnować z owoców całej swojej pracy. Oznacza to wykonywanie swoich obowiązków bez przywiązania do rezultatu i bycie gotowym na przyjęcie wszystkiego, co daje Bóg. Taka rezygnacja pomaga rozwijać wewnętrzny spokój i być samowystarczalnym. Takie działanie pomaga uwolnić się od egoizmu i rozwijać wewnętrzny spokój.

12-12

Jeśli nie jesteś w stanie tego zrobić, to poświęć się doskonaleniu wiedzy. Jednakże lepsza od wiedzy jest medytacja, a lepsza od medytacji jest rezygnacja z owoców całej pracy, ponieważ rezygnując z owoców całej pracy, można osiągnąć pokój.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna proponuje hierarchię rozwoju duchowego, wskazując, że lepsza od wiedzy jest medytacja, a lepsza od medytacji jest rezygnacja z owoców całej pracy, ponieważ rezygnując z owoców całej pracy, można osiągnąć pokój. Jeśli człowiek nie jest w stanie zrezygnować z owoców pracy, powinien poświęcić się doskonaleniu wiedzy. Jednakże medytacja jest lepsza od wiedzy, a najlepsza jest rezygnacja z owoców całej pracy, ponieważ prowadzi do prawdziwego wewnętrznego spokoju.

12-13

Ten, kto nie jest wrogi nikomu, lecz jest życzliwym przyjacielem wszystkich żywych istot, kto nie uważa siebie za właściciela i jest wolny od fałszywego ego, kto jest jednakowy w cierpieniu i szczęściu, kto jest tolerancyjny.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna zaczyna wymieniać cechy, które charakteryzują osobę, która osiągnęła wysoki poziom duchowego rozwoju. Taka osoba nie jest wroga nikomu, jest życzliwa i przyjazna wszystkim istotom, nie uważa siebie za właściciela, jest wolna od egoizmu i potrafi zachować równowagę zarówno w cierpieniu, jak i szczęściu, i jest tolerancyjna wobec innych. Jest również tolerancyjna wobec innych.

12-14

Zawsze zadowolony, zajmujący się oddaną służbą z determinacją, którego umysł i inteligencja są skierowane na Mnie, ten, kto tak Mi służy, jest Mi bardzo drogi.

Wyjaśnienie: Kontynuując opis, Kryszna dodaje, że taka osoba jest zawsze zadowolona, zajmuje się oddaną służbą z determinacją, a jej umysł i inteligencja są skierowane na Boga, i dlatego jest bardzo droga Krysznie. Taki oddany sługa jest bardzo drogi Krysznie.

12-15

Ten, kto nie niepokoi innych i kogo inni nie niepokoją, kto jest spokojny zarówno w radości, jak i smutku, w strachu i niepokoju, jest Mi bardzo drogi.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna kontynuuje charakteryzowanie cech, które charakteryzują osobę rozwiniętą duchowo. Taka osoba nie niepokoi innych swoimi czynami lub słowami i sama nie jest niepokojona przez działania innych ludzi. Potrafi zachować spokój w każdej sytuacji – zarówno w radości, jak i smutku, strachu i niepokoju, i dlatego jest bardzo droga Krysznie. Taka osoba jest bardzo droga Krysznie.

12-16

Mój oddany sługa, który nie zależy od zwykłego biegu wydarzeń, który jest czysty, sprawny, wolny od trosk i cierpień i nie stara się osiągnąć rezultatu, jest Mi bardzo drogi.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna dodaje, że bardzo drogi jest Mu sługa, który nie zależy od zwykłego biegu wydarzeń, jest czysty w swoich myślach i czynach, potrafi działać odpowiednio do okoliczności, jest wolny od trosk i cierpień i nie stara się osiągnąć żadnego konkretnego rezultatu w swoich działaniach, ponieważ po prostu wypełnia swój obowiązek bez przywiązania. Po prostu wypełnia swój obowiązek bez przywiązania.

12-17

Ten, kto ani się nie raduje, ani nie smuci, ani nie żałuje, ani nie pragnie i kto wyrzekł się zarówno dobra, jak i zła, ten, kto tak Mi służy, jest Mi bardzo drogi.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna kontynuuje opisywanie cech, które charakteryzują osobę rozwiniętą duchowo. Taka osoba nie ulega radości ani smutkowi, nie żałuje straty i nie chce niczego dla siebie zdobyć. Wyrzekła się zarówno dobra, jak i zła, i dlatego jest bardzo droga Krysznie, rozumiejąc, że wszystko jest wolą Boga. Taki oddany sługa jest bardzo drogi Krysznie.

12-18

Ten, kto jest jednakowy wobec przyjaciół i wrogów, kto jest obojętny na honor i hańbę, upał i zimno, szczęście i nieszczęście, sławę i niesławę, kto zawsze jest wolny od szkodliwego towarzystwa.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna kontynuuje wyliczanie cech osoby rozwiniętej duchowo. Taka osoba jest jednakowa wobec przyjaciół i wrogów, nie ulega wpływowi honoru i hańby, upału i zimna, szczęścia i nieszczęścia, sławy i niesławy. Zawsze unika szkodliwego towarzystwa, które mogłoby negatywnie wpłynąć na jego stan duchowy.

12-19

Zawsze zadowolony i cichy, obojętny na miejsce zamieszkania, kto jest mocno ugruntowany w wiedzy i z oddaniem Mi służy, ten jest Mi bardzo drogi.

Wyjaśnienie: Kończąc ten wykaz, Kryszna dodaje, że osoba rozwinięta duchowo jest zawsze zadowolona i cicha, obojętna na swoje miejsce zamieszkania, mocno ugruntowana w wiedzy duchowej i z oddaniem służy Bogu, a taka osoba jest bardzo droga Krysznie. Taka osoba jest bardzo droga Krysznie.

12-20

Ci, którzy podążają tą niezniszczalną ścieżką oddanej służby i z wiarą całkowicie Mi się oddają, czyniąc Mnie swoim najwyższym celem, są Mi niezmiernie drodzy.

Wyjaśnienie: W tym wersecie Kryszna kończy rozdział 12, podkreślając jeszcze raz, że ci, którzy podążają niezniszczalną ścieżką oddanej służby, całkowicie oddają się Jemu i czynią Go swoim najwyższym celem, są Mu niezmiernie drodzy. Rozdział ten jest poświęcony wyjaśnieniu ścieżki oddanej służby i opisowi cech, które charakteryzują osobę rozwiniętą duchowo, która podąża tą ścieżką. --- POCZĄTEK PLIKU 13.txt ---